onze passie: interactiviteit!

Want daar ligt onze focus. Wat het internet van vandaag zo revolutionair maakt is dat er niet langer sprake is van een exclusieve zender en ontvanger maar iedereen is zowel zender als ontvanger, zowel schrijver als lezer, zowel gebruiker als producent. 

We noemen dat ook wel web 2.0. Het is het internet in de tweede fase. Inmiddels wordt er door de technologische ontwikkelingen al gesproken over internet in de derde fase. Web 3.0. Nog geavanceerdere vormen van interactie. Niet langer ligt de ‘zendende’ macht bij enkelingen. Nee, iedereen doet mee. De meest bekende web 2.0 websites zijn waarschijnlijk Wikipedia (het delen van kennis), YouTube (het delen van filmpjes) en Flickr (het delen van foto’s).

Daarnaast is er de sterke opkomst van social networks. In deze social networks zie je steeds meer de mogelijkheden van web 2.0 samenkomen. Daar delen we onze gedachten, filmpjes, foto’s, muziek en ga zo maar door. Bekende voorbeelden zijn Hyves, LinkedIn, Facebook en Twitter.
 

De netwerksamenleving

Door deze ontwikkelingen heeft het internet een belangrijke verschuiving veroorzaakt in onze samenleving. Mensen horen niet langer bij eenduidige groepen maar bewegen in talloze verschillende netwerken. Vandaar dat de socioloog Manuel Castells voor het eerst de term ‘netwerksamenleving’ introduceerde. Individuen kiezen waar ze bij willen horen en verbinden zich daaraan zolang ze dat willen. Contacten zijn meer vrijblijvend en laagdrempelig. En misschien wel belangrijker: ze zijn niet langer vanzelfsprekend.

In de gefragmenteerde netwerksamenleving waarin we leven komt het meer dan ooit aan op loyaliteit en vertrouwen. De drempel om je bij een bedrijf, gemeenschap of groep aan te sluiten of juist deze te verlaten is lager dan ooit. Maar de mens is een sociaal wezen. Altijd geweest. Gemeenschappen en groepen zijn van alle tijden. Of het nu gaat om de jacht op een kudde bizons, om de ontwikkeling van een reddingsplan voor de Euro of om het uitvinden van een medicijn tegen AIDS, mensen moeten samenleven en samenwerken. Maar deze samenwerking komt door het internet wel op nieuwe manieren tot stand.
 

Internetgemeenschappen

Een van die manieren is de ‘internet community’ of gemeenschap. Gemeenschap of community gaat letterlijk over iets wat we ‘gemeen’ hebben (in common). Hierin zijn sommige ‘gemeenschappen’ zeer intensief, anderen heel mild. Mensen die bij elkaar in de wijk wonen, hetzelfde beroep uitoefenen, dezelfde interesses hebben of aan dezelfde ziekte lijden, gewild of ongewild delen deze mensen dingen met elkaar en dat maakt hen tot een ‘gemeenschap’. Een groep mensen met een bepaald belang of een interesse.

We kiezen waar we bij willen horen. Het beeld van een netwerk ontstaat, waarin we zelf verbindingen leggen en lijnen trekken. Door het internet zijn we niet langer gebonden aan enkele ‘sterke banden’ zoals dorp, kerk of sportvereniging maar leggen we tientallen ‘lossere verbindingen’ met mensen om ons heen. Gemiddeld kent een Nederlander zo’n 400 mensen goed genoeg om ze ‘s avonds om 9 uur te bellen met een eenvoudige vraag. Een groep van 500 man heeft dus al een netwerk van 20.000 mensen tot hun beschikking! Dat is de netwerksamenleving. Een immense hoeveelheid en onderlinge verwevenheid van zwakke verbanden en relaties die niettemin in hoge mate bepalen welke keuzes we maken.